Polityka w twórczości Witolda Gombrowicza

Dodany przez anakonda99 - 10-02-22

Polityka w utworach Witolda Gombrowicza

Polityka w utworach Witolda Gombrowicza – interpretacje

Konsekwencje II wojny światowej i wydarzenia okresu stalinizmu w Europie Wschodniej ukształtowały światopogląd polityczny wielu pisarzy. Witoldowi Gombrowiczowi udało się jednak stworzyć odrębne i oryginalne uniwersum polityczne, w którym ideologie marksistowska i kapitalistyczna współistnieją w tle jego opowiadań, odzwierciedlając własny punkt widzenia autora na różne tematy.

Twórczość Witolda Gombrowicza często klasyfikuje się pod pojęciem "egzystencjalizmu", jednak bardziej właściwe jest określenie jej jako przykład "realizmu politycznego" - gatunku literackiego, który podkreśla złożoność ludzkiej natury i odrzuca uproszczone i jednostronne interpretacje rzeczywistości społecznej. Gombrowicz nieustannie podważa poczucie rzeczywistości u czytelnika, uświadamiając mu jego własną pozycję w świecie i kwestionując adekwatność jego ideologii.

Polityka w utworach Witolda Gombrowicza – odbiór czytelników

Większość czytelników i krytyków uważa dzieła Witolda Gombrowicza za bardzo znaczące. Jest to zrozumiałe, ponieważ przedstawiają one ostrą krytykę tradycyjnych ideologii i współczesnego świata. Większość czytelników jest jednak zainteresowana obserwacją życia codziennego przez autora i pociąga ich jego poszukiwanie komizmu i absurdu. Na przykład w "Mojej rodzinie" (1946) główny bohater jest podekscytowany książką o pochodzeniu drzew genealogicznych, w której autor łączy historię człowieka z drzewem.

Wielu czytelników Gombrowicza uważa go za pisarza "niepoprawnego politycznie". W kontekście literatury polskiej taka krytyka wydaje się jednak paradoksalna, gdyż inni autorzy z tego samego okresu, np. Juliusz Słowacki, również byli nazywani "niepoprawnymi politycznie" i "niepatriotycznymi".

Polityka w utworach Witolda Gombrowicza – próba analizy

Twórczość Witolda Gombrowicza można najtrafniej rozumieć jako przykłady "realizmu politycznego". Autor nieustannie podważa poczucie rzeczywistości u swoich czytelników i uświadamia im ich własne położenie w świecie. Podstawowe elementy tego gatunku to badanie zjawisk społecznych, poszukiwanie komizmu i absurdu oraz poszukiwanie człowieka.

Analiza kondycji ludzkiej przez autora wyraża się w poszukiwaniu komizmu i absurdu. Uważa on, że zwykłe, codzienne zdarzenia można często uczynić komicznymi i absurdalnymi. Na przykład w "Księdze bajek" (1944) autor przedstawia serię bajek, w których uwypuklone są wartości społeczne.

Opowiadania koncentrują się na absurdach ludzkiego życia i pragnieniu autora, by wywołać uśmiech na twarzach ludzi.

Komentarze


Polskie wydawnictwo literackie Ferdydurke przybliża Czytelnikom twórczość Witolda Gombrowicza.